De sketch van Koot en Bie over de "Euronormering" voor paashazen gaf al op hilarische wijze aan hoe Europese wetgeving een rem kan zetten op goed ondernemerschap. De kwaliteit van wetgeving moet beoordeeld worden op grond van de uitwerking in de praktijk. Om tot betere regelgeving te komen moeten de verwachte effecten van beleid in kaart gebracht worden. Daarna kan de wetgever pas een goed geïnformeerd besluit treffen. Op mijn voorstel heeft het Parlement de Commissie enkele jaren geleden aangezet tot het invoeren van effectentoetsing, ofwel Impact Assessment. Impact Assessment betekent dat elk voorstel voor wetgeving voordat de wetgever daarover kan beslissen moet zijn getoetst op de effecten die het beleid heeft voor burger en bedrijf, bijvoorbeeld op het gebied van administratieve rompslomp of milieu. Het Parlement neemt geen wetsvoorstellen meer aan zonder een bijbehorende Impact Assessment.

Tijdens de vergadering toonde Commissaris Verheugen zich enthousiast over een onafhankelijk toezicht op de uitvoering van effectentoetsingen. Dit is een punt waar de EVP-fractie al tijden op hamert. Ik geef toe dat Commissieambtenaren prima in staat zijn een inschatting van de effecten van hun voorstellen te maken, maar dit moet wel worden getoetst door een toezichtorgaan dat los staat van de Commissie. De Commissie wil daar officieel niet aan, maar nu zijn ambtsperiode ten einde loopt zei Verheugen in klinkklare termen dat hij een groot voorstander is van onafhankelijk toezicht. Hij onderstreepte ook dat van ambtenaren niet verwacht kan worden dat zij hun eigen werk op voldoende kritische manier evalueren. Ik hoop samen met Verheugen dat ook de eind dit jaar aantredende nieuwe Commissie de voet op het gas blijft houden op weg naar betere Europese regelgeving.